Aynadaki Söz

Osmanlı ve Selçuklu dönemi şairleri, Fars edebiyatının etkisi altında eserler verirken bir yandan da Türkçenin zenginleşmesine katkıda bulunmayı amaçladı. Dilimiz gelişip olgunlaştıkça, yalnızca öğretici nitelikteki metinler değil, estetik değeri yüksek şiirler de Türkçeye kazandırıldı. Bu süreçte, Farsça mesnevilerin Türkçe çevirileri ve onlara yazılan nazireler önemli bir yer tutar. Ahmet Kartal’ın incelemesi, sekiz farklı mesnevinin Farsça asıllarıyla Türkçe uyarlamalarını karşılaştırıyor. Sa’dî’nin *Bostan*’ı ile Hoca Mesud’un *Ferheng-name-i Sa’dî*’si, Attâr’ın *Esrar-name*’si ile Ahmedî’nin çevirisi, Gülşehrî’nin *Mantıku’t-tayr*’ı ile orijinal metin arasındaki benzerlikler ve farklılıklar derinlemesine ele alınıyor. Ayrıca Nizâmî’nin *Hüsrev ü Şîrîn*’i ile Şeyhî’nin versiyonu, Câmî’nin *Yûsuf u Züleyhâ*’sı ile Hamdullah Hamdî’nin uyarlaması da bu çalışmanın odak noktalarından. Edebî çeviri.