Ayna Meclisi

Gözlerini kapattığında bile gördüğü o küçük kız, hâlâ saklambaç oynuyor düşlerinde. Rüzgârın savurduğu saçları, bulutların arasından süzülen ışık misali, hayatın içine karışırken bir iz bırakıyor. Onun gülüşü, ırmakların akışına karışan bir renk gibi, her şeyi canlandırıyor; ağaçları uyandırıyor, serçeleri bile kıskandıracak kadar hafif. Kalbi, sisli bir cam gibi buğulanmış, üzerine üflediğinde yazılan isimler silinip gidiyor. Ama o, hâlâ orada, içindeki o gizli köşede, saklandığı yerden bakıyor dünyaya. Hayatın karmaşasında kaybolan, unutulmaya yüz tutmuş bir anı gibi.