Aydaki İlk İnsanlar

Güneş ışınları, ay yüzeyinin soğuk karanlığını yarıp geçerken her şey birden değişti. Artık bomboş bir boşlukta süzülmüyorlardı; ayaklarının altındaki toprak, paslı kahverengi tonlarıyla belirginleşmeye başlamıştı. Kar yığınlarının eriyen kenarlarında minik su birikintileri oluşmuş, donmuş toprağın üzerinde titrek gölgeler dans ediyordu. Kürenin içinde hapsolmuş hava, aniden yaz sıcağına dönüşse de, ayaklarının değdiği yer hâlâ buz gibiydi. Çevrelerinde uzanan ıssızlık, yalnızca bu geçici su damlalarıyla can buluyordu. Her şey, bir zamanlar hayal bile edilemeyen bir gerçekliğe dönüşmüştü.