Aydaki Adam Tanpınar

Boğaz’ın erguvan kokulu yollarında aşkla yürüyen, Narmanlı Yurdu’nun nemli duvarları arasında unutulmaz satırları kâğıda döken bir adam: Kırtıpil Hamdi. Cebinde beş kuruş yokken bile kadınlara hayranlıkla bakan, kumar masalarında şansını zorlayan, dost meclislerinden borç istediği için artık çağrılmayan o garip yazar. Yazarken disipline sığmayan, hayatta ise hep bir adım geride kalan, vesveseleriyle boğuşan, dedikoduları seven, gecikmişlik duygusuyla yanıp tutuşan bir ruh. Geceleri ayın üzerinde dans eden satırlarını okurken, yalnız olmadığını hissettiren o adam kim mi? Ahmet Hamdi Tanpınar. Yaşarken kimsenin anlamadığı, ölümünden sonra ise edebiyatımızın en parlak yıldızlarından biri olarak anılan bu tuhaf deha. "Bu gece ölebilirim" diye titreyen sayfalarına not düşen, "Daha ne kadar ömrüm kaldı?" diye soran bir adam. Çevresinde Adalet Cimcoz’un fitne fücuru, Nur Sabuncu’nun ilk kadın Hamlet’i, kil yiyen.