Aya Uzanan Köprü

Yaşamın kısalığına dair söylenenler, aslında onun ne denli dolu dolu geçtiğini gizleyen bir yanılsamadan ibaret. Yıllar biriktikçe farkına varıyorsunuz ki, her anı biriktirdiğiniz bir hazine gibi: kimi zaman güneşin altında ışıldayan bir damla, kimi zaman da içe işleyen bir sızı. Doğanın kucağında geçen onca mevsim, sizi bu gezegenin bir parçası kılar; toprağın kokusunu, rüzgârın sesini, yağmurun dokunuşunu artık daha derinden hissedersiniz. Saçlarınızdaki beyazlar, yüzünüzdeki izler, yalnızca zamanın değil, yaşadıklarınızın da kanıtıdır. Nice insan, bu izleri taşıyamadan yola devam ederken, siz hâlâ burada, her gün yeni bir nefes almanın şükrünü duyuyorsunuz. Yaş aldıkça, başkalarının bakışları önemini yitiriyor. Artık kendinizi sorgulamak yerine, yanılmanın da bir hak olduğunu kabulleniyorsunuz. Dönüştüğünüz kişi, size özgürlüğün kapılarını aralıyor. Sonsuzluğa uzanmayacak olsanız da, kalan zamanı.