Ay Paramparça

Gece gökyüzünü saran bulutlar, yaralı bir ceylanın ürkek bakışlarını andırıyor sanki. Etrafını saran aç kurtlar misali, karanlık her yanı kuşatmış; umut kırıntıları bile soluk almakta zorlanıyor. Ay, paramparça olmuş bir aynadan yansıyan hayaller gibi, kırık dökük ışığını dünyaya serpiyor. Her satır, içine düştüğü bu boşlukta çırpınan bir yüreğin izlerini taşıyor. Sözcükler, acının ve yalnızlığın ağırlığını taşımaktan yorulmuş, sessiz çığlıklar gibi dökülüyor sayfalara. Kısa ama derin, keskin ama kırılgan bir anlatı; okuru, kendi yaralarını hatırlamaya davet ediyor.