Ay Işığında Vav’ın Gölgesi

Gece, bu sayfalarda yalnızca bir zaman dilimi değil; bir duygu, bir nefes, bir bekleyiş haline geliyor. Sokak lambalarının altında titreşen ışıklar, duraklarda kaybolan bakışlar, yorgun gözlerin ardında saklı sessizlik... Hepsi, iç içe geçmiş öykülerde farklı yüzlerle karşımıza çıkıyor. Denizin dalgaları gibi kabaran yalnızlık, bazen bir umut kırıntısına tutunuyor, bazen de karanlığın içinde eriyip gidiyor. Hikâyeler, tıpkı bir yolculuk gibi ilerliyor; başlangıçta güneşe uzanan bir patikadan geçip, sonunda arka bahçenin gizemli köşelerine varıyoruz. Dünya hüzünle dolu olsa da, bu satırlarda umut hiç solmuyor; sessizce, inatla varlığını sürdürüyor.