Ay Eskir Gün Işırken

Fadime Uslu’nun kaleminden çıkan bu ince ama derinlikli öyküler, suskunluğun ağırlığını taşıyan karakterlerin bir anda dökülüveren sözcüklerine kulak veriyor. Cumhuriyet’in ilk heyecanları, 70’lerin acı kayıpları, günümüzün yaraları ya da beklenmedik bir karşılaşmanın getirdiği sarsıntı – her biri, zamanın katmanları arasında birbirine dolanarak bugüne uzanıyor. Kimi kahramanlar geçmişin yükünü sırtlanmaya çalışırken, kimileri de yaşadıklarını yazıya dökerek anlam arıyor; bazılarıysa karanlığın ta kendisine bakmak zorunda kalıyor. Uslu, yaşamla ölüm, hafiflikle ağırlık, doğayla kent arasındaki gerilimi ustaca örerek, zamanın ritmini yakalamaya çalışıyor. Topluma dayatılan korkulara rağmen gerçeğin peşini bırakmayan, cesaretini yitirmeyen insanların hikâyelerini anlatıyor. Her öykü, birbirinden bağımsız gibi görünse de, aslında bir bütünün parçaları; geçmişin izleri, bugünün içinde yankılanmaya devam ediyor.