Avucumdaki Gökyüzü

Karanlık koridorların sessizliğinde yankılanan acı dolu çığlıklar eşliğinde yürüdüm bugüne. Yüreklerin birbirine kenetlendiği, umutların çarmıha gerildiği topraklardan geçtim. Avuçlarımda, çocukluğumdan kalma güneş ışığını taşıyan küçük taşlar saklı; gençliğimin çalınmış sayfalarına ağlamaya bile fırsat bulamadım. Gülümseyerek geçtim gözyaşı duvarlarının önünden, her sabah doğan güne umutla bakarak. Şimdi ise yüzümde yalnızca buruk bir tebessüm var; güneşi balçıkla örtmeye çalışanlar için.