Avrupa’nın Karanlık Zamanları: İşkence

Orta Çağ Avrupa’sı, tarihin en karanlık dönemlerinden biri olarak anılır; bu karanlığın en derin gölgesi ise işkenceyle atıldı. Engizisyon, Kilise’nin gölgesinde kralların, soyluların ve devletin de desteğiyle sistematik bir dehşet yarattı. Suç ve ceza kavramlarının belirsizliği, cellatların sınırsız yaratıcılığıyla birleşince, işkence odaları masumların, itirafçıların, isyankârların kanlı sahnelerine dönüştü. Cadılar, sapkınlar, eşcinseller, yoksullar, bilim insanları, Yahudiler ve Tapınak Şövalyeleri... Hepsi, elinde İncil tutanların kurduğu bu terör düzeninin kurbanı oldu. Özellikle kadınlar, "cadılık" suçlamasıyla başlayan bir kıyımın hedefi haline getirildi. Zindanlar ve mezarlıklar, suçlu suçsuz demeden sayısız bedenin son durağına dönüştü. Avrupa’nın bu vahşi yüzü, adaletin değil, korkunun hüküm sürdüğü bir çağın acımasız aynasıydı.