Atletli Adam

Deniz, kadın ve yazı makinesi arasında savrulan bir adamın hikâyesi... Hayatı boyunca keskin köşeleri, dik açıları arayan bu yalnız figür, sonsuzluğun iki yüzüyle boğuşur: Uzaklığın büyüsüne kapıldığı deniz, unutuşun eşiğidir; kadın ise yakınlığın ta kendisi, dokunduğunda parçalanan bir bütün. Her büyüme çabası, onu biraz daha küçültür, eritir. Yazı makinesi ise bir tür çiftleşme aracı olur ellerinde; kağıtla dans eden parmakları, yeniden doğmuş gibi hissettirir onu. Ne var ki, bu anlarda bile aradığı dik açıya ulaşamaz. Dar açının içinde sıkışır kalır. Kadın, avcıya ancak dik açıyla yaklaşabilirmiş meğer – oysa o, hep yanlış açıdan bakmıştır hayata. Kırılgan dengeler üzerine kurulu, hüzünle yoğrulmuş bir arayış...