Ateşten Mavi

Gülten’in içi, Hayriye yengenin sözleriyle allak bullak olmuştu. Karnındaki varlığı bir yük gibi görürken, birden bire onun da bir can, bir insan olduğunu fark ediyordu. Hayriye’nin sesi, vicdanının derinliklerinde yankılanıyordu: "O da senin gibi bir insan." Dini inancı zayıf olsa da, kul hakkının ağırlığını bilirdi Gülten. Başkasının bir lokmasını haksız yere yemekten çekinirken, şimdi kendi çocuğunun hayatına son vermeyi düşünüyordu. Peki, bu kararının bedeli ne olacaktı? Ahirette hesap verirken, bu sorunun yanıtını nasıl verecekti? Suçluluk duygusu, yüreğini dağlarken, bir yandan da korku sarmıştı içini. Hayriye’nin sözleri, onu düşündürüyor, sorgulatıyordu: Gerçekten de bu kadar ağır bir karşılıkla mı karşılaşacaktı?