Ateşkes Günleri

İki sözcük, sessizliğin içinde birden canlanır ve ofisin koridorlarında dolaşmaya başlar. Kimsenin fark etmediği bu yolculukta masaları arşınlar, kâğıtların üzerinde gezinen parmakları izler, hatta kalemlerin dönüşüne bile müdahale eder. Yazıcının gürültüsünü bastırır, hoparlörden süzülen naif melodileri susturur. Nereden geldiğini, nereye gittiğini bilmeden ilerler; etrafında bıraktığı izleri, kırdıklarını ya da değiştirdiklerini umursamadan. *Ateşkes Günleri*, gerçekle düş arasında gidip gelen hikâyelerle dolu: kimi zaman cesur, kimi zaman ürkek karakterlerin, hayatın kıyısında yaşadıkları anları yalın bir dille aktarıyor. Okuyucu, sayfalar arasında dolaşırken tanıdık duygularla karşılaşır; sanki rüyadaymış gibi, hem yakın hem uzak hissettiren bir dünyaya adım atar. Samimiyetin ve sadelikle örülmüş anlatımın peşinden giderken, kendi iç sesini duymaya başlar.