Ateşi Kıvılcımken Söndürmeli

Gökyüzüne bakan bir adam düşünün; yüreği huzurla dolu, ne kin ne garez var içinde. Etrafındaki yüksek duvarların ardında yaşayanların kalplerinden geçenleri kim bilebilir? Oysa bu sade insanın içindeki dinginlik, hayatın tadını çıkarma sevinci, herkeste var mıdır acaba? Hayatın zıtlıkları, kimi zaman kafa karıştırsa da, aslında sonsuz bir uyumun parçasıdır. İnsan, kendi sınırlı bakışıyla bu dengeyi bozmaya çalıştıkça, farkında olmadan kendini küçük görür. Oysa evren, her şeyin yerli yerinde olduğunu bilir ve bu karmaşanın içinde bile bir ahenk vardır. Tolstoy’un bu kısa ama derin eseri, insanın içindeki çatışmaları ve hayatın gizli uyumunu ustaca gözler önüne seriyor.