Ateşböceği ve Karanlık

On yedi yaşındayım ve dünyanın bütün renkleri sanki yalnızca benim için parlıyor. İçimde coşkuyla karışık bir telaş, yaşamın her anına tutunma isteği var. Hatalarımın ağırlığı bir yana, geleceğe dair umutlarım da cabası. Önümde uzanan yılların beni nereye götüreceğini merak ediyorum, ama farkında değilim ki bu yolculuğun sonu çoktan belirlenmiş. Çevrem kalabalık, herkesin yüzünde samimi bir gülümseme, düşmanlık nedir bilmiyorum. Kalbimde ölüme bile gülümseyebileceğim aşklar taşıyorum, yine de yaşamak, nefes almak, bu anların tadını çıkarmak istiyorum. Şimdi on yedi yaşındayım; mutluluğum, huzurum ve yaşam sevincimle doluyum. Birkaç yıl sonra biteceğinden habersiz, sonsuzmuş gibi sarılıyorum hayata.