Ateş Sönene Kadar

Hayat, bazen durup beklemekten ibaretmiş gibi gelir insana. Sonu gelmeyen bir bekleyişin içinde, gelecekle yüzleşme anı yaklaşıyor artık. Ne olacağını bilmeden, sadece hissederek adım atıyor kahramanımız; bu son karşılaşmadan sağ çıkıp çıkamayacağının önemi yok, çünkü artık beklemek yok. Geçmişin yükü omuzlarda, geleceğin belirsizliği gözlerde. Ölüm bile bir kurtuluş gibi geliyor; ne cennet umudu ne cehennem korkusu, sadece ateşin sönmesi, acının dinmesi. Rüyalarına giren boğulmuşlar, yollara düşüp de dönmeyenler, yüreklerindeki yangını söndürmeye çalışanlar... Hepsi bir anı, bir hikâyeyi paylaşıyor. Kargaların kara kanatları altında, toplu ölümlerin gölgesinde, geçmişle hesaplaşırken geleceğe meydan okuyanlar. Aylin Balboa’nın keskin ve alaycı diliyle örülen bu öyküler, bazen boğazda düğümlenen bir hüzün, bazen de çaresizliğin içinde patlayan bir kahkaha olarak çıkıyor karşımıza.