Ateş Canına Yapışsın

Cennet’in dingin suları, Tanrı’nın ilk insanı yaratmasıyla dalgalanmaya başladı. Adına Âdem dediği bu varlığa kendi soluğundan üfledi canı; iyilikle kötülüğü, dürüstlükle hileyi aynı bedende bir araya getirdi. Her güzelliğin yanına bir kusur, her erdemin yanı başına bir zaaf koydu. Ardından tüm meleklere Âdem’e boyun eğmelerini emretti. Yalnızca Azazil, bu buyruğa baş kaldırdı. O güne dek kendi özünden habersiz, huzur içinde yaşayan Azazil, Âdem’in varlığıyla birlikte içindeki ateşi keşfetti. Kibirle yanan bu ateş, onu İblis’e dönüştürene dek sönmedi. Peki ya çamurdan yaratılan insan, Cennet’in en parlak varlığı Azazil’in aklına yasak meyveyi düşürürse? İnsan mı İblis’i kandırır, yoksa İblis mi insanı? Sezgin Kaymaz, insanlık tarihinin en kadim öykülerinden birini, Cennet’ten kovuluşu yeniden anlatıyor. Bildik karakterler, onun kaleminde farklı bir tını kazanıyor; eski hikâye, yeni bir solukla canlanıyor.