Ata Nalı Ters Çakmak

İnsanın sonsuz olanı kavrama çabası, aslında kendi sınırlarını keşfetme yolculuğuna dönüşür. Bildiğimizi sandığımız gerçekler, ezelden gelen hakikatin yalnızca küçük bir yansımasıdır. Sınırlı varlığımızla, sınırsız olanı anlamaya çalışmak, bir gölgenin güneşi tam olarak tarif etmeye çalışması gibidir. Gördüğümüz, duyduğumuz ve düşündüğümüz her şey, aslında görünenin ötesindeki büyük gerçeğin perdeleri arasında kaybolur. Bu dünyanın kurallarıyla şekillenmiş bir varlık olarak, öte alemin derinliklerine uzanmak, ancak bir bilinmezin kıyısına dokunmaktan ibarettir. İnsan, kendi ölçüleriyle kavramaya çalıştığı metafizik gerçeklik karşısında, sonunda yalnızca hayret ve şaşkınlık duygusuyla baş başa kalır. Çünkü yaratılmış olanın, yaratıcısını tam olarak idrak etmesi, imkânsızlığın ta kendisidir. Bu roman, insanın bilme arzusuyla yüzleşirken, aslında ne kadar az şey bildiğinin farkına varmasını sağlıyor.