At Sancısı

Elvan Kaya Aksarı'nın *At Sancısı*, İstanbul'un sokaklarında bir dönüşümün izini sürüyor: Demokrat Parti'nin yükselişiyle birlikte motorlu araçların egemen olduğu bir şehirde, atlı arabacılık geride kalıyor. Yazar, eski İstanbul'un tozlu yollarında kaybolan bir mesleğin son demlerini, ustaca seçilmiş sözcüklerle canlandırıyor. Barış Bey'in devlet eliyle yükselişi ile Süleyman'ın atlarla iç içe geçmiş yaşamı arasındaki çatışma, sadece bireysel hikâyeler değil, bir çağın kapanışının da habercisi. Romanın adı, atlardaki o anlaşılmaz sancıda gizli aslında. Bu sancı, modernleşmenin acımasız temposuna direnen geçmişin iniltisi gibi. Yağmurun yağması, sancının dinmesiyle aynı ana denk gelir; eski, yerini yeniye bırakırken, inkılap karşıtı atlar sessizce ortadan kaybolur. Şehir, denizle iç içe olsa da onun kokusunu, tadını unutmuş gibidir. *At Sancısı*, kaybolan bir dünyanın hüznünü, zamanın acımasız akışına.