Astronot Gamzesi

Uykularında uzay istasyonunun soğuk metaline dokunan bir çocuk düşünün; Demir’in parmakları, zamanın ağır sarkacını hissediyor sanki. Rüyalarında bir tepsinin üstünde süzülen kano, çamura bulanmış bir gülüşün yarattığı izler, şehir ırmağında eriyip gidiyor. Her adımda, kentin yorgun ağaçlarının diplerine çöken yükü sırtlanıyor; kemiklerine işleyen o bitkinlik, sanki kendi hikâyesinin de ağırlığını taşıyor. Ahmet Akarsu’nun kaleminden dökülen bu kısa ama derinlikli roman, şehrin gri betonları arasında kaybolan bir çocuğun iç sesini dinletiyor. Sadece yetmiş sekiz sayfada, unutulmuş bir rüyanın peşine düşen Demir’in, hem kendi hem de çevresindeki dünyanın kırılganlığını nasıl keşfettiğini anlatıyor. Sözcükler, tıpkı şehrin akışı gibi, bazen yavaş bazen hızlı, ama her daim içine çekiyor.