Aslında Kimse Sevmiyor Senin Kadar

Eden’in dünyası, babasının aniden çekip gitmesiyle alt üst olur. Bir zamanlar onunla yıldızları sayan, hayaller kuran, her sorusunda yanında olan adam, artık sadece boş bir koltuk ve cevapsız mektuplar olarak kalmıştır. Aradan geçen yıllar, Eden’in içindeki o kocaman "neden" sorusunu küçültmez; aksine, büyüdükçe daha da ağırlaşır. Babasının pişmanlık dolu satırları, geçmişin gölgesinde bir umut ışığı gibi belirir: "Seni sevdiğimi bilmeni istiyorum, her şeye rağmen." Peki, bir baba kızını gerçekten sevdiğini söylediğinde, o sözler yeterli midir? Eden, hem babasını hem de kendini affetmenin yolunu ararken, hayatın acımasız dersleriyle yüzleşmek zorunda kalır. Sevginin sınırlarını, bağışlamanın gücünü ve kaybın izlerini taşıyan bu hikâye, kalbin en derin yaralarına dokunuyor.