Asla Kimseyi Öldürmedi Benim Babam

Sabahın erken saatlerinde annem odama girip “Baban öldü galiba” dediğinde, “Yine mi?” diye içimden geçen soruya cevap bulamadan yorgan altına kıvrıldım. Babamı o kadar sık sarhoş, kör bir ağaç gibi görmüştüm ki, ölü bir bedenle sarhoş birinin arasındaki farkı ayırt edemiyordum. Kısa bir süre sonra babam bir doktorun eline geçince “Doktorlar ölmez” demişti annem; bu sefer farklıymış, kalkıp odasına gittim. Yatağın kenarında, ağzı kan içinde, bana bağırmadan sessizce uzanmıştı; artık gerçek bir ölümün ağırlığını taşıyordu. Jean‑Louis Fournier’in otobiyografik anlatımı, bir çocuğun gözünden baba figürünün şakacı, koruyucu, alçakgönüllü ve sorunlu yanlarını keşfe çıkarıyor. 84 sayfalık bu roman,