Aşkname

Aşkın binlerce dillendirilen hikâyesinin ardında, henüz söylenmemiş nice sır saklıdır. Tasavvuf geleneğinde aşk, varlığın özündeki gizli cevheri aydınlatan bir ışıktır; onu bulanlar ezelden beri akan bir şaraba kanar, görmeyenler ise taşlaşmış yüreklerle ömür tüketir. Evrenin yaratılışına sebep olarak gösterilen bu kavram, Doğu’dan Batı’ya edebiyatın en kadim konusu olmuş, yüzyıllar boyu şairlerin kaleminden dökülen bir efsaneye dönüşmüştür. Sultan Veled’in Farsça kaleme aldığı doksan iki beyitlik *Aşknâme*, ilahi aşkın izini sürer. Eser, "Hak’tan gayrını nasıl arzular gönül?" sorusuyla başlayarak, geçici olanın peşindeki bakışları ebedi güzelliğe çevirir. Bu yolculukta, çokluk denizinde boğulan ruhlara, gerçek sevginin pınarından bir yudum sunar. Edirne Mevlevîhanesi’nin Mesnevîhanlarından Hasan Halid el-Mevlevî’nin şerhiyle zenginleşen metin, aşkın soyut dünyasını anlaşılır kılarken, okuru da bu gizemin kapısından içeri davet ediyor.