Aşkın Çölünde…

Ateşin karşısında pervane misali dönüp duran bir yürek... Kezban Arpacı'nın kaleminden dökülen bu hikâye, tutkunun acımasız cazibesine kapılmış bir aşkın öyküsünü anlatıyor. Karşısındakinin sıcaklığına dayanamayan, yanmaya razı bir gönül; sevdiğinin kollarında başkalarının keyfini sürdüğünü bilse de, ona olan bağlılığından vazgeçemiyor. Belirsizliklerin örttüğü bir sevda bu: bir yanda umutsuz bir bekleyiş, öte yanda aşkın kavurucu çölünde susuz kalan bir ruh. Her dönüş, biraz daha kül olmaya razı; her yakınlaşma, biraz daha eriyip gitmek demek. Peki, bu ateşe düşen pervane, kendini yakmaktan başka ne yapabilir? Arpacı, sözcüklerin kırılgan dokusuyla örüyor bu çaresizliği; okurunu da aşkın o sonsuz, susuz çölünde yalnız bırakmıyor.