Aşkı Mızrağın Başında Gördüm

Aşkın izini sürerken, kalpteki yangının sadece bir sözle anlatılamayacağını biliriz. Ancak o, aşkı Ali’nin kılıcında bulduğunu söyler; yalnızlığın peşinde, sessizliğin içinde. Yakup’un göz yaşları yollara dökülürken, Eyüp’ün sabrı dağları yerinden oynatır. Yusuf’un güzelliği âlemi kavurur, ama aşk, ilahi kudretin ta kendisinde gizlidir. İmam Zeynel’den doğan ışık, ahiretin kapılarını aralar; Zeynep’in gözyaşları ise aşkın en saf hâlini gösterir. Kerbela’nın acısı saçlara ak düşürür, ahlar destan olur. Bu derin sancıda, aşkı mızrağın ucunda, ölümün eşiğinde, hatta mezar taşında bile görür. Çünkü bu aşk, ölümsüzlüğün ta kendisidir; sevenler için ölüm, sadece bir başlangıç.