Aşka Yağmur Karıştı

Gülsüm Ayışığı’nın satırlarında kaybolduğunuzda, sevdiğinizi sonsuza dek yanınızda sanırken ansızın kopan bir bağın sızıyla karşılaşacaksınız. Oysa o, gitmek için hiçbir sebep bırakmadan çekip gitti; şimdi geride kalan, gülüşleri zoraki, gözyaşlarını tutamayan bir ruh. Belki de hiç gerçek olmadı bu aşk, belki sadece siz inatla ona tutundunuz. Şimdi tek bir soru var zihninizde: Onsuz nasıl nefes alacaksınız? Kokusu silinmiş havada, durmuş bir cümlenin sonu gibi soluk alıp vermek neye yarar? Avucunda sıkı sıkıya tuttuğu mektup, yüreğinin bavulunu dolduran hasretle ıslanmış. Yolların acımasız darbeleri yüzünde iz bırakırken, bilinmezliğin kucağına doğru adım adım ilerliyor. Her adımda biraz daha uzaklaşan bir geçmiş, her adımda biraz daha derinleşen bir yalnızlık...