Aşka ve Barışa Susamışken

Mayıs tarlalarında buğday değil, ölüm biçer analar. Hasat zamanı ellerindeki oraklar, toprağa gömülü mayınların üzerinde dans eder gibi sallanır. Başak toplarken değil, kopmuş bacakları toplarken gözlerinden yaşlar süzülür. Ağıtlar dudaklarından dökülürken, hasretle beklenen barış bir türlü gelmez. Meral Şenel’in dizeleri, savaşın acımasız yüzünü çırılçıplak ortaya sererken, aşkın ve umudun peşindeki insanların hikâyesini anlatıyor. Her satır, yürekleri dağlayan bir çığlık gibi yükseliyor; her kelime, sessizliğin içinde kaybolan umutları haykırıyor. Bu şiirler, sadece acıyı değil, direnişi de fısıldıyor – barışın kıyısında, sevginin gölgesinde.