Aşka Kandık

Bazı anlar vardır ki zamanın durmasını dilersin; o mutluluğun içinde kaybolup gitmek, sonsuzluğa karışmak istersin. Gözlerin sadece o ânı görür, kulakların yalnızca o sevinci duyar. Ne yağmurun sesi ne rüzgârın uğultusu, ne de etraftaki kalabalık umurundadır. Sanki küçük bir kuşun gökyüzünde özgürce süzülmesi, minicik bir balığın okyanusta kaybolması gibidir bu duygu. Ama her güzel şeyin bir sonu vardır. Saatin akrep ve yelkovanı, o anı didik didik eder; bir zamanlar tutuştuğun ateş, soğuk bir sabaha dönüşür. Aşkın en saf halinden, kendini kandırmanın acı gerçeklerine uzanan bu yolculukta, sen de bir başlangıcın eşiğindesin. Ne hayal ettiğin sona ulaşacaksın, ne de yaşadıklarını unutacaksın.