Aşk’a Bir Yudum

Aşk, varlığın en derin köşesinde gizlenen bir sır gibi. Kendini bilmek, yokluğun kıyısına varmak demek; benliğin ağırlığından sıyrılıp, sadece O’na sığınmak. Her şeyin farkında olan, her talebi bilen bir Yaratıcı varken, insanın kendini bilmemesi, kaybolmaya mahkûm eder. Denizle bir olan yağmur damlası nasıl tuzlanırsa, toprakla buluşan kar nasıl eriyip giderse, insan da hakikatin içinde yok olmalı. Sırların ardındaki güzelliği, sadece O’nun rızası için yaşamak gerek. Muhabbet sofrasında "biliyorum" diye böbürlenmek, gafletten başka bir şey değil. Gerçek bilgi, tevazuda saklı; her sözü ölçüp tartmadan söylemek, insanı yanıltır. Hayatına uygun bir ömür sürmek, yoklukla bezenmiş bir gül gibi açmaktır. Bülbülün nağmesi nasıl güle yönelirse, gönül de O’na doğru kanat çırpmalı. Dünya, Allah’ı unutanı unutur; O’nu sevense, gerçek manada yaşar. Tasavvuf, O’nun güzelliğini görmek için var olmaktır. Edep ve.