Aşk Yolunu Kendi Bulur

1939’un dondurucu bir Aralık gecesi, Erzincan’ın soğuğunda iki genç kız, Hurrem ve Sırma, battaniyeye sarılıp matematik dersine çalışırken hayatları bir anda değişiverdi. Henüz çocuklukla gençlik arasında bir yerlerdeydiler; aşkın, tutkunun ne olduğunu bilmeden, sadece birbirlerine duydukları sıcak ilgiyi paylaşıyorlardı. O gece, yer sarsıntısıyla birlikte her şey alt üst oldu. Enkaz altında kalan bedenleri, toprak ve taşlarla örtülürken, içlerinde yanan ateşin adı konmamış bir duyguya dönüştüğünü fark etmediler bile. Felaket, masumları da günahkârları da aynı kaderin pençesine düşürmüştü. Ne baskılar ne de kaderin acımasızlığı, onların arasında yeşeren o gizemli bağı koparamadı. Çünkü bazı şeyler, kimsenin müdahalesine ihtiyaç duymadan kendi yolunu bulur.