Aşk Yetmez

Kızın hayalleri hep trene biner gibiydi: bir gidiş, bir de dönüş. Ne kadar uzağa gitse de, sanki yolculuklar hep aynı istasyonda son bulurdu. Düşleri, başkalarının hayatında kısa süreliğine konuk olurdu; kimi zaman genç bir adamın gülümseyen yüzünde parıldar, kimi zaman şık bir bavulun fermuarında sıkışıp kalır, bazen de yılların izini taşıyan bir çantanın gizli köşesinde soluklanırdı. Bazen de iki sevgilinin sımsıcak ellerinde, küçük bir umut gibi uykuya dalardı. Ama ne olursa olsun, hiçbiri kalıcı değildi. Tren düdüğü çaldığında, hepsi tekrar yola koyulmak üzere toparlanırdı.