Aşk Tutulması

Menekşe gözlerinde biriken o gizemli ışık, aşkın karanlığa direnen ilk kıvılcımı gibiydi. Uzak yamaçların sisli nefesiyle sarınan ruhlar, tutulmuş bir anın içinde kaybolup yeniden doğuyordu. Paslanmış sürgünlerin gölgesinde filizlenen umutlar, şafakla birlikte avuçlara dökülürken, yıldızların düşüşü bir son değil, yeni bir başlangıçtı sanki. Dudaklarda mühürlenen her sözcük, zamanı durduran bir fısıltıya dönüşüyor; menekşe rengi bakışlarda eriyen geçmiş, yemyeşil bir geleceğe karışıyordu. Aşk, tutulduğu yerde tarih yazıyor, içimizde yeşeren baharın kokusunu taşıyordu. Dalgalanan duygular, gökkuşağının altında boy atan umutlar gibi çoğalıyor, sessizce ama derinden. Bu, sadece bir tutulma değil; karanlığın içinden süzülen, ışığa dönüşen bir yolculuk.