Aşk Tek Kişilik Deliliktir

Karşılaşırsın bir gün öyle biriyle; kelimeler boğazında düğümlenir, sesin çıkmaz. İçinde bir çocuk uyanır ansızın, koşup durur orada. Tam da konuşmayı öğrenir, tam da "Gel, birlikte olalım" demeye cesaret edersin, o çekip gider. Hem de öyle bir gider ki, geride harfler bile kalmaz. Sonra ne mi olur? Seni konuşmaya alıştıran hayat, bir gün susmayı da öğretir. Terk edildikten sonra zihninde bir şair belirir, eline kalem tutuşturur: "Git, ona olanı yaz." Yazma sakın. Ben çok yazdım, hiçbiri dönmedi. Aşk, bazen tek kişilik bir çılgınlıktır; suskunluğa mahkum eden, kelimeleri çalıp götüren bir fırtına.