Aşk mısın Yağmur mu?

Yüreğindeki sızıyı kelimelere dökmek ne kadar da zor geliyor bazen. Sanki her şey dilinin ucunda, ama dudaklarından dökülen her hece, kırılgan bir cam parçası gibi dağılıveriyor. Oysa biliyorsun, seninle anlam buldu her şey; sevginin dolduramadığı boşlukları, kederin gölgesinde büyüyen yalnızlığı... Gözlerinde o ürkek bakış, camdan bir eşyaya dokunur gibi titreyen eller... Belki de en çok sen sevdin beni, ama benim acılarım, seninkileri aşan bir yük gibiydi. Ömür yetmedi, yetse bile, kırılanları nasıl onaracaktın? Kelimeler yetmiyor, suskunluk da... Arada bir yerde, aşk mı yağmur mu, karar veremeden ıslanan yürekler.