Aşk Kapıyı Her Zaman Çalar

Nevval Sevindi, çocukluğunda duyduğu Yunus ilahilerinin etkisini hiç unutmamış. O satırlar okunurken salonda hissedilen derin duygu, aşkın gücünü gösteriyordu. "Aşkın aldı benden beni" dizesi, sadece bir şiir değil, yaşayan bir inançtı. Ne var ki zamanla bu kavram, politikanın gölgesinde küçümsendi; sevgi yüceltildi, aşk ise unutulmaya yüz tuttu. Oysa bu topraklarda aşk, yüzyıllardır ruhun besini, hayatın özü oldu. Kitap, modern dünyanın getirdiği kalıpları sorguluyor. 20. yüzyıl, ilişkileri arzu ve sahiplenme üzerine kurarken, aşkın sonsuzluğunu göz ardı etti. Oysa gerçek bağ, doyumsuzluğun değil, derinliğin peşinde. Sevgiyle aşk arasındaki ince çizgiyi yeniden düşünmek, belki de kaybettiğimiz o içtenliği bulmanın ilk adımı. Düşünmeye, tartışmaya ve yeniden keşfetmeye davet eden bir çalışma.