Aşk-ı Sükun

Nuriye Çeleğen, *Aşk-ı Sükûn*’da bir annenin yüreğindeki yangını, gözyaşlarının serinliğinde eritiyor. Yalnızlığın en derin kuyularında sayılıp duran, çaresizliğin ağırlığı altında ezilen bir kalbin hikâyesini anlatıyor. Teslimiyetin ve tevekkülün sınırlarında dolaşan bu yolculuk, Hazreti Hacer’in çölün ortasında bıraktığı izleri takip ediyor. Kurak topraklarda akan gözyaşları, bir kaynağa dönüşüyor; acı, şefkate, yalnızlık, berekete evriliyor. Her kadın, Hacer’in izinde yürüyor aslında. Fark, sadece adımların temposunda saklı. Kimisi susuzluğun kucağında çırpınırken, kimisi gözyaşlarını rahmet yağmuruna çeviriyor. Çeleğen, bu büyük dönüşümü, ruhun derinliklerinden süzülen bir aşk ve sükûnetle aktarıyor. Kalbin atışları, nefsin fısıltıları arasında kaybolup gidenleri, yeniden buluşturuyor.