Aşk Acısı

Günler geçtikçe solgun bir gölgeye dönüştüm; güneşin altında unutulmuş, susuzluğa terk edilmiş bir yaprak gibi. Seni özlemek, çölün ortasında susuzluğun pençesine düşmek gibiydi. Artık ne ayakta duracak gücüm kaldı, ne de düşüp kalkacak takatim. Kökleri koparılmış bir ağaç misali dallarım kırıldı, yapraklarım döküldü. Her sabah, umutla bekleyen bir hastanın gözleri gibi seni aradım uzaklarda. Kalbimdeki yangın, ne zaman söneceğini bilmeden yanıyor hâlâ.