Asıl Dert Asil Dert

İnsanın en derin sızısı, belki de "olabilmek" için verilen mücadelenin ta kendisidir. Hayata tutunmaya çalışırken, bir el uzansa, bir omuz dayansa, kaybettiklerimizi tamamlayan bir ses duysak... Zorlukların içinde boğulurken, merhamet bir nefes gibi yetişse; eksiklerimizi gideren, düşerken kaldıran, yolumuzu aydınlatan bir destek bulsak. O zaman, içimizdeki o yüksek ses fısıldar: "Artık oldun." Gökyüzüne uzanan dalımız, kök saldığı toprağı unutmaz ama kanat çırpmaya başlar. Asıl acı, "insan olamadım" diye inleyen yürektedir. Doğduğumuz andan beri içimizde büyüyen bu sancı, belki de yaşamın ta kendisidir. "Olacağım" umuduyla didinirken, bir gün fark ederiz ki, olup olamamanın arasında kaybolmuşuz. Bu roman, o sancıyı, o çırpınışı, o umudu anlatıyor. Merhametin, dayanışmanın ve insan olmanın ne demek olduğunu yeniden düşündürüyor.