Aşıklar Delidir ya da Yazı Tura

Zamanın durmaksızın akıp gittiği bir dünyada, iki sevdalının yolları kesişir; birbirine tutunan bu iki ruh, belirsizliklerle örülü bir aşkın içinde kaybolur. Ne var ki hayat, her zaman umdukları gibi akmaz. Kum saati bir anda devrilir, geçmişin tozlu hatıraları, unutulmuş sancıları yeniden su yüzüne çıkar. Aile denen sığınak, bazen huzur değil, derin yaralar taşır içinde. İstanbul’dan New York’a uzanan bu yolculukta, genetik bir hastalık, kaderlerini birbirine bağlasa da yollarını ayırır. Yine de soludukları hava, aynı nefesin izlerini taşır — nefesleri tükenene dek. Ayfer Tunç, her cümlesini özenle dokuyarak, aşkın, bağlılığın, acının ve deliliğin izini sürüyor. Çünkü âşıklar, gerçekten delidir; delilikleriyle acı çeker, umutlanır, hayata tutunurlar. Aşk, zamanın ötesine geçen bir yoğunluk taşır; saatlerin ölçemediği bir ağırlıkla dolar yürekler. Ve bazen, mucizeler beklemekten başka çare kalmaz.