Aşık Papağan Barı

Nazlı Eray’ın kaleminden çıkan *Aşık Papağan Barı*, aşkın yalnızca bir duygu değil, hayatın en cesur ve sınırsız serüveni olduğunu anlatıyor. Kitap, aşkı öğrenmek isteyen bir adama bu gizemi adım adım açarken, yazarın da kendi yolculuğuna eşlik eden bir ses haline geliyor. Ne var ki, yazım sürecinde yaşanan trajedi, metnin ardındaki hikâyeyi daha da derinleştiriyor: 1995 Haziran’ında, Kulu yakınlarında geçirdiği kazada hayatını kaybeden sevgili, kitabın her satırında canlı kalıyor. Arabanın hurdaya dönmüş hali, Fellini filmlerinden fırlamış bir akordeon gibi ezilmiş, saat 6.20’yi gösteren parçalanmış kol saatiyle birlikte donup kalmış anlar... Eray, geceleri masasında açık bıraktığı sayfaların arasında onun varlığını hissediyor; sanki her gece sessizce dönüp kitabı yeniden okuyor. Aşkın ve kaybın iç içe geçtiği bu öykü, okurunu hem hüzünlendiren hem de aşkın sonsuzluğuna inandıran bir yolculuğa çıkarıyor.