Asfaltın Gölgesinde Aşk

Kardeşinin sesini yıllar sonra ilk kez duyduğunda içine yayılan o garip sıcaklık, aslında ne kadar basit şeylerle mutlu olunabileceğini hatırlatmıştı ona. Kendi çabalarıyla kurmaya çalıştığı huzurun eksik kalan yanlarını, ansızın gelen bu küçük anın doldurması tuhaftı. Ama mutluluk, sadece ayağına gelmesini bekleyerek bulunmazdı. Hayatı boyunca başkalarına umut taşımak, onları bir yerlerden çekip çıkarmak gerektiğine inanmıştı. Belki de bu yüzden durup dinlenmeden koşuyordu; asfaltın gölgesinde, kaybolmuş ruhlara dokunabilmek için.