Aşeka Aşkım

Rüzgârın savurduğu bir gecede, aşkın o incecik dokunuşu hissedilir oldu. Sanki zaman durdu, dudaklar bir sonbahar akşamının kızıllığında eriyip gitti. Gözler, gençliğin o taze umuduyla parlıyor; saçlar, yazın sıcak rüzgârında savruluyor. Kalp, bu bahar gecesinin büyüsüne kapılmış, neredeyse aşkı bile yönlendirecek güce kavuşmuş gibi. Ama bilmiyor ki, bu ateş kimi yakacak, kimi kül edecek. Her şey apaçık ortada, sanki nisan yağmuru gibi taptaze ve beklenmedik. Dudaklardan dökülen her kelime, bir sonun başlangıcı mı, yoksa sonsuzluğun ilk adımı mı? Bu hikâye, aşkın hem zehrini hem de balını taşıyan bir yolculuk vaat ediyor.