Asa

Hasan Aycın’ın *Asa*'sında bir yolculuk başlar; adımlarını izleyen, ellerine aldığı basit bir dal parçasıdır. İlk bakışta sıradan görünen bu nesne, zamanla anlamını değiştirir. Artık hangi topraktan, hangi ağaçtan koptuğunun önemi yoktur; o, sahibinin yürüyüşüne eşlik eden, sessiz bir rehber olur. Şiblî’nin sözleriyle açılan sayfalar, bir asanın nasıl dua haline geldiğini anlatır. Yazar, bu ince çizgide gezinirken, nesnelerin ötesindeki bağa, insanın kendi yolunu bulma serüvenine dokunur. Kısa ama derin bir metin; her satırı, elinizde tuttuğunuz şeyin aslında ne kadarını taşıdığınızı sorgulatır.