Artık Bitmeli

Gecenin karanlığına sığınan bir yürek, son umut kırıntılarını da yitirmenin ağırlığıyla sarsılıyordu. Artık güneşin doğmayacağını, aydınlığın geride kaldığını biliyordu. Her şeyin sona erdiği o an, dudaklarından dökülen tek cümle, tüm acıyı özetler gibiydi: "Yeter, artık bu böyle gitmemeli." Oysa farkında olmadığı bir gerçek vardı; karanlığın en koyu olduğu yerde, ayın ışığı sessizce doğmaya hazırlanıyordu. Kayıp umutların ardında, yeni bir başlangıç gizliydi belki de.