Armoni

Varoluşun sessiz çığlığı, toprağa düşen her tohumda yankılanır. Bu hikâye, bir bedenin değil, bir benliğin son nefesini verişinin öyküsü. Hayatın döngüsünde, yok oluşun gölgesinde filizlenen yeni bir başlangıç var; ama bu uyanışın bedeli, nice kökün sökülmesiyle ödenir. Her yeniden doğuş, bir kayıpla başlar. Yazar, bu gerçeği çıplak bir dürüstlükle satırlara dökerken, okuru da kendi iç hesaplaşmasının eşiğine bırakıyor. Sözcükler, bir mezar taşının soğukluğu kadar keskin, bir ilkbahar yağmuru kadar yumuşak. Düşüncenin labirentlerinde kaybolmak isteyenler için...