Arıların Dişleri Yoktur

Arzu Uçar’ın kaleminden çıkan bu ince ama derinlikli kitap, varoluşun sessiz çığlıklarını duyuruyor. Karakterler, kendilerini anlamlandırma çabasıyla duvar diplerine sinmiş, cam kenarlarında duraksamış ya da umarsızca sokaklara savrulmuş ruhlar. "Ben olmasam dünya nasıl olurdu?" sorusunun peşinde, kendi duygularına bile yabancılaşan insanların hikâyeleri bu sayfalarda soluk alıyor. Her biri, eksikliğini hissettikleri o "tamamlayan parçayı" bulduklarında nasıl tanıyacaklarını bilemezken, evrenin uçsuz bucaksızlığında küçücük bir nokta olduklarını fark ediyor. Üçüncü kattaki bir odada, örtülerin altında büzülmüş, yıldızlar kadar güzel ama kimsenin görmediği bir kadın... Yokluğu fark edilmeyecek kadar önemsiz, varlığı ise koca bir boşluğu doldurmaya yetmeyen bir iz. Uçar, bu kırılgan anları öyle bir ustalıkla yakalıyor ki, sayfalar arasında kaybolurken kendi yalnızlığımızı da görüyoruz.