Arılar Öldüğü Zaman

Sayılar, insanların yerini aldı zamanla. Her kayıp bir rakama dönüştü, adeta canlar değil de yalnızca sayılar ölür oldu. Ama bir yerlerde, 1980’in soğuk hücrelerinde, inancından dolayı zincire vurulmuş bir Alevi erkeği, bir Sünni kadının yüreğinde yaşadı. Kaçak, uzak diyarlarda; aşkın tüm çatışmaları, ideolojileri geride bıraktığı bir tren istasyonunda, genç bir şairin gözlerinde parladı. Doğu Ekspresi’nin dondurucu yolculuğunda, karla kaplı bozkırda donmak üzere olan bir adam vardı. Kars Çayı’nın kıyısında, unutulmuş bir su değirmeninde, arılarına can yoldaşı gibi bakan yaşlı bir adam; arılarının sosyalist olduğuna inanan, eline geçeni defalarca kaybeden bir bahtsız. Bir de altın kaplamalı saatin içinde tik taklarıyla var olup yok olan, zamanın acımasız akışına yenik düşen bir güçlü... Bu öykü, ülkeler kadar yalnız, ülkeler kadar karmaşık insanların, yürekleri dağlayan hikâyesidir.