Arı Fısıltıları

Derviş, fidanların arasında donup kalmıştı. Başının etrafında dönen arıların sesi, içindeki boşluğa karışıp bir soruya dönüşüyordu: "Neredesin sen?" Kolları, bacakları, hatta kendi varlığı bile bir anda silikleşmiş gibiydi. Gözlerini kapattığında, Zahide’nin sesini duymak istiyordu; belki bir yol gösterir, belki de sadece "Ne yapacaksın?" diye sorardı. Köyde cenazeler artmış, patlamaların yankısı dinmemişti. Suna’nın Deniz’e duyduğu aşk, gençlerin isyanı, anne kucağının sıcaklığı, toprağın nemi... Her şey iç içe geçmişti. Karbonatlı çayın burukluğu, tütünün keskinliği, aşkın buharı, terin tuzu, yanık etin kokusu, kanın demiri... Menekşe Toprak, yaşamın kırılganlığını arıların kanat sesine sararak anlatıyor. Duygular, öfke ve aşk, bir nefes gibi yükseliyor sayfalarda.