Arbede

Şairlerin dünyaya açtığı pencereler, her defasında aynı duygu ve düşünceyle bakmaz; güzelin varlığı için şiir sürekli bir yarış haline gelir. Ancak bu yarışın bir birincisi yoktur; çünkü şiir, kendi içinde bir mücadele yürütür ve bu mücadelenin kazananı olmaz. Bu yüzden şiirin kendine has bir büyüsü, zaman içinde değişen bir özle uyum sağlar. Geçmişten bugüne, insan hâlâ bu güzelliği yakalamaya çalışır; duygular ve düşünceler bir anda tamamen yenilenmez, ama yavaş yavaş yeni sesler eskiyle buluşur, yeni tınılar ortaya çıkar. Tanınmış şairlerin arasında yer alacak bir isim gördükçe, bu yolda ilerlemenin ne kadar kıvrımlı olduğunu hatırlarım. Binlerce yıl öncesinden gelen bir ırmağa, günümüzün bir anlık dalgası olarak katılabilmek, şair için bir mutluluktur. Bu bağlamda Ayfer Yurdakul’un eserlerine de değinerek, insanın yaptığı ve yaptığı şeylerin farkındalığını derinleştiririz.