Araname

Yüzüme bakmaya cesaret edemiyorum artık. Gözlerim bile kendi sesime yabancı, sanki her sözümde bir ihanet gizli. Kalabalıkların içinde kaybolmuş bir gölge gibiyim; her adımım, her bakışım bir kaçışın izlerini taşıyor. Etrafımdaki onlarca çift göz, bu kaçışın tanığı oluyor sanki. Nefes almakta zorlanıyorum, sanki boğazımda sıkışmış bir çığlık var. Kendimle yüzleşmekten kaçarken, aslında ne kadar yalnız olduğumu fark ediyorum. Bu yalnızlık, sadece benim değil; çoğul bir yalnızlık, herkesin içinde taşıdığı ama kimsenin paylaşmadığı bir yük.